Τι δεν πρέπει να ειπωθεί ποτέ σε έναν καβγά.

  Όλα τα ζευγάρια κάποια στιγμή τσακώνονται. Κατά την διάρκεια ενός καυγά, όμως, μπορεί να ειπωθούν πράγματα ικανά να φέρουν την καταστροφή σε μία σχέση. Δείτε, λοιπόν, τις φράσεις που καλύτερα να αποφεύγετε όταν τσακώνεστε, αλλά και τι να κάνετε αν ασυνείδητα ξεστομίσετε κάποια από αυτές.
 

«Θέλω να χωρίσουμε»

Τη στιγμή που εξελίσσεται ένας μεγάλος καβγάς και έχετε βγει εκτός εαυτού μπορεί εύκολα να πείτε πράγματα που δεν πιστεύετε και δεν εννοείτε πραγματικά. Η συγκεκριμένη φράση, όμως, δεν είναι από αυτές που μπορεί κανείς εύκολα να πάρει πίσω, όσο κι αν προσπαθήσετε να πείσετε τον άλλον ότι δεν το εννοούσατε.

Τι να κάνετε στην περίπτωση που σας... ξεφύγει; Αν πραγματικά δεν το εννοείτε ζητήστε συγνώμη, ορκιστείτε ότι δεν θα το πείτε ποτέ ξανά και δώστε χρόνο στον σύντροφό σας μέχρι να μπορέσετε να κερδίσετε ξανά την εμπιστοσύνη του. Καταρχήν, όμως, αναρωτηθείτε τι πραγματικά θέλετε κι αν η φράση αυτή είναι κάτι που έχετε στο μυαλό σας καιρό και σκέφτεστε σοβαρά.

«Είσαι ίδιος με τον πατέρα σου!»

Αυτή είναι μία φράση που λέγεται συνειδητά και με συγκεκριμένο σκοπό: Να πληγώσετε τον σύντροφό σας. Γιατί ξέρετε και οι δύο τα μειονεκτήματα του πατέρα του και τους φόβους του συντρόφου σας να μην τα υιοθετήσει. Η φράση αυτή αποτελεί χτύπημα κάτω από τη ζώνη γιατί υποδηλώνει στον άλλον ότι δεν τον αντιμετωπίζετε πια ως ξεχωριστή προσωπικότητα, αλλά τον συγκρίνετε με κάποιον άλλον.

Επίσης, πρόκειται για μία φράση που δεν οδηγεί πουθενά, γιατί αν ο σύντροφός σας έχει προσπαθήσει να μη μοιάσει στον πατέρα του και να μην κάνει τα ίδια λάθη, αυτό αυτόματα θα τον βάλει σε θέση άμυνας και θα μπλοκάρει την επικοινωνία στη συνέχεια του καυγά. 

Ύβρεις και χαρακτηρισμοί

Περιέργως οι χαρακτηρισμοί και οι ύβρεις προκαλούν στον άλλον τις ίδιες ανασφάλειες και τους αμυντικούς μηχανισμούς όπως η σύγκριση με κάποιον άλλον. Είναι σα να λέτε, δηλαδή, στον άλλον ότι δεν τον βλέπετε πια σαν ξεχωριστή, πολυσύνθετη οντότητα αλλά σαν την λέξη που χρησιμοποιήσατε. Επιπλέον, χαρακτηρίζοντας τον άλλον κάπως είναι σα να βάζετε μία ταμπέλα σε ολόκληρη τη σχέση σας, η οποία στην πραγματικότητα την ισοπεδώνει. Δεν αφήνει περιθώριο για λύσεις.

Αν βρίσκεστε οριακά στο να ξεστομίσετε κάποιον τέτοιον χαρακτηρισμό, συγκρατηθείτε και δώστε χρόνο στον εαυτό σας να ηρεμήσει για λίγη ώρα. Εν ανάγκη διακόψετε εντελώς την αντιπαράθεση.

«Πάντα κάνεις αυτό» ή «ποτέ δεν κάνεις το άλλο»

Με τον γίνεστε απόλυτοι σε αυτά που λέτε ξεκινάτε μία διαδικασία κατηγοριών που ξέρετε καλά ότι φτάνουν στα όρια της υπερβολής. Επιπλέον, αν έχετε ήδη συγχωρέσει μία φορά τον σύντροφό σας για κάτι που έκανε ή δεν έκανε, δεν είναι δίκαιο να τον κατηγορήσετε ξανά για το ίδιο πράγμα ή να το προσθέσετε στις τρέχουσες κατηγορίες σας.

Αν αντιλαμβάνεστε ότι τον κατηγορείτε ξανά και ξανά για το ίδιο πράγμα, ίσως αυτό σημαίνει ότι πρέπει εσείς να αλλάξετε κάτι. Αν, για παράδειγμα, διαρκώς ξεχνά ή αμελεί να σας τηλεφωνήσει όταν φτάνει σε έναν προορισμό και εσείς ανησυχείτε, ίσως πρέπει να αρχίσετε να του τηλεφωνείτε εσείς, αντί να τσακώνεστε γι'αυτό.

«Αν με αγαπούσες πραγματικά...»

Όσο περισσότερο συμπεριφέρεστε στον σύντροφό σας με τρόπο που να υποδηλώνει ότι ποτέ δεν σας ικανοποιεί, τόσο πιο ανικανοποίητοι θα νιώθετε. Το να προσπαθείτε να ελέγχετε τον σύντροφό σας με το να τον ικετεύετε -έμμεσα ή άμεσα- να κάνει κάτι δεν είναι ο ιδανικός τρόπος για να έρθετε πιο κοντά.

Αντίθετα, πείτε στον σύντροφό σας ότι νιώθετε δεδομένη όταν π.χ. δεν σας βοηθά με τις δουλειές του σπιτιού και ότι θα νιώθατε πολύ καλύτερα αν μπορούσε να κάνει κάτι. Ο καλύτερος τρόπος για να είναι παραγωγικός ο τσακωμός σας είναι να είστε σαφείς ως προς το τι είναι αυτό που σας ενοχλεί και να προσφέρετε λύσεις.

«Θα δεις τι έχει να γίνει!»

Το μόνο που πετυχαίνουν οι απειλές, και μάλιστα αυτές που ξέρετε πολύ καλά πως δεν πρόκειται ποτέ να πραγματοποιήσετε, είναι να πυροδοτούν ακόμα περισσότερο έναν τσακωμό. Αν, για παράδειγμα, απειλήσετε τον σύντροφό σας, πάνω στον καβγά, ότι θα φύγετε, δεν αποκλείεται ο ίδιος να σας ανοίξει την πόρτα. Άλλωστε, ποιος μπορεί να ζει με τον μόνιμο φόβο απειλών;

Αν θέλετε να κρούσετε τον κώδωνα του κινδύνου στον σύντροφό σας κάντε το εξηγώντας τι ακριβώς σας ενοχλεί και τι σκέψεις σας προκαλεί αυτή η ενόχληση.

«Ξέρεις τι λένε οι άλλοι;»

Μην εμπλέκετε άλλους στον τσακωμό σας. Μην κάνετε το λάθος να χρησιμοποιήσετε λόγια τρίτων, π.χ. της μητέρας σας ή των φίλων σας, αναφορικά με τον λόγο του τσακωμού σας. Προφανώς για να το κάνετε στοχεύετε να ενισχύσετε την δική σας άποψη, όμως στην πραγματικότητα το μόνο που καταφέρνετε είναι να την αποδυναμώνετε. Είναι σα να χρειάζεστε και τους άλλους για να την στηρίξετε.

Επιπλέον, με τον τρόπο αυτό δημιουργείτε άσχημο κλίμα για την επόμενη φορά που ο σύντροφός σας θα συναντήσει τα άτομα αυτά. Αναφέρετε τη γνώμη τρίτων μόνο αν ο σύντροφός σας την ζητήσει ή πείτε του να τους ρωτήσει ο ίδιος.

«Εντάξει, έχεις δίκιο. Τέλος.»

Μισό λεπτό: Σκοπός ενός τσακωμού είναι να βρείτε μία λύση, για να μην ξανά δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Όχι να τον τερματίσετε όποτε σας «καπνίσει». Αν βαθιά μέσα σας πιστεύετε ότι ο σύντροφός σας έχει δίκιο, παραδεχθείτε το, χωρίς ειρωνείες. Αν απλά κουραστήκατε να διαφωνείτε, πείτε το και ζητήστε να συνεχίσει η συζήτηση κάποια άλλη στιγμή που θα έχετε το κουράγιο. Σε κάθε περίπτωση, το να βάζετε τελεία σε έναν τσακωμό χωρίς να έχετε καταλήξει πουθενά, είναι ο σίγουρος τρόπος να επαναληφθεί ο τσακωμός. Αυτό θέλετε;

«Εσύ φταις για όλα»

Μπορεί πράγματι να είχατε προτείνει κάτι, να επικράτησε η δική του γνώμη και τελικά να αποδείχθηκε λάθος. Ο εκνευρισμός σας θα σας οδηγήσει στο να κατηγορήσετε μόνο εκείνον. Όμως, ούτε αυτός είναι χαρούμενος με την έκβαση των πραγμάτων, άρα ποιο το κέρδος για εσάς;

Αφήστε τις κατηγορίες και δείτε μαζί τι μπορείτε να κάνετε για να λύσετε το πρόβλημα. Σε μεταγενέστερο χρόνο, μάλιστα, μπορεί να συνειδητοποιήσετε και να παραδεχτείτε ότι ίσως έπρεπε να είχατε προσπαθήσει περισσότερο για να επικρατήσει η δική σας άποψη.

"Δεν είναι όλα τα δάχτυλα μας ίδια, έτσι και οι άνθρωποι."

                                                                                                                 
  Κοιτάξτε γύρω σας. Κάντε την αρχή, όχι από την οικογένειά σας, αλλά από τις παρέες σας ή και τη σχέση σας (το αγόρι σας ή το κορίτσι σας), και προσπαθήστε, να δείτε εις βάθος, τι κρύβει ο κάθε άνθρωπος. Μην μένετε στο "φαίνεσθαι".

  Οι άνθρωποι έχουν την τάση να παρασύρονται και να επηρεάζονται  -αν όχι όλοι οι περισσότεροι- και να μην βλέπουν την πραγματικότητα, αλλά κάτι που αμφιταλαντεύεται.
Αυτό συμβαίνει, γιατί τις περισσότερες φορές βασιζόμαστε σε λάθος πράγματα, δηλ. σε παραπληροφορήσεις, και κουτσομπολιά. Που μπορεί εμείς να λέμε ότι απλά θα τα ακούσουμε, θα τα βάλουμε στην άκρη, και δεν θα πεισθούμε από τα όσα θα ειπωθούν, αν πρώτα δεν τα δούμε με τα μάτια μας, αλλά χωρίς να το καταλάβουμε, έχουν γίνει ήδη δεδομένα, και χωρίς να πρέπει χειριζόμαστε τις αντίστοιχες καταστάσεις, λες και όλα όσα ακούστηκαν ήταν αλήθεια.
  πχ. Ακούμε για κάποιον ότι είναι Κομμωτής, και αμέσως - αμέσως του βάζουν την ταμπέλα του "γκέι". Ενώ ένας κομμωτής στην ουσία, τι είναι; Ένας κουρέας, ο οποίος αντί να κουρεύει μόνο άνδρες, κουρεύει και χτενίζει και γυναίκες. Είναι ένα επάγγελμα το οποίο προέρχεται από τα παλιά χρόνια. 

  Όλοι οι άνθρωποι έχουν τα μειονεκτήματα τους -όλοι- , όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν πλεονεκτήματα. Κανείς όμως δεν είναι τέλειος. Κάποιοι άνθρωποι κρύβουν εγωισμό, κάποιοι άλλοι κρύβουν ζήλια, άλλοι πάλι στεναχωριούνται με το παραμικρό, άλλοι κάνουν βεβιασμένες κινήσεις, όπως και πολλά άλλα.
Καθίστε, και σκεφτείτε, πόσα άτομα έχετε γνωρίσει, και θα δείτε ότι όλοι έχουν και από κάτι αρνητικό. Αν παρατηρήσετε, είναι πράγματα που με λίγη προσπάθεια και ειδική μεταχείριση διορθώνονται.

  Επίσης, πέρα από τα απλά κουτσομπολιά "της παρέας", υπάρχουν και οι πλέον αρρωστημένες

καταστάσεις δηλαδή τα κουτσομπολιά που κρύβουν "ζήλια-φθόνο", και φυσικά δεν σταματάνε εκεί. Αυτές οι αρρωστημένες καταστάσεις τις περισσότερες φορές γίνονται με απώτερο σκοπό την καταστροφή του άλλου.
  πχ. Η παρέμβαση "τρίτων" προσώπων μέσα σε μία σχέση, που εκεί ένας τρόπος καταστροφής είναι ο χωρισμός του ζευγαριού -το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί- ή το λιγότερο ένας έντονος τσακωμός που ίσως να μην φτάσει στο σημείο του χωρισμού.
  Βγάλτε τα κουτσομπολιά από την ζωή σας. Μην επιτρέπεται σε κανέναν να έρθει και να σας μιλήσει αρνητικά για άλλο πρόσωπο. Ζήστε αυτό που έχετε δίπλα σας. Δεν πρέπει να αφήνετε τους άλλους να επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο. Μπορεί όντως κάποιος/α, να έρθει να σας προειδοποιήσει για κάτι, που εσείς να μην το ξέρετε, και να είναι αλήθεια, όμως τις περισσότερες φορές αυτό γίνονται από ζήλια, που να μην την εκδηλώνει άμεσα, αλλά έμμεσα.

  Όπως όλα τα δάχτυλα μας δεν είναι ίδια, έτσι και οι άνθρωποι. Μπορεί αρκετά άτομα να σας πλήγωσαν, όμως αυτό δε σημαίνει ότι θα σας πληγώσουν και όλα τα άτομα που θα γνωρίζετε στη ζωή σας, όπως επίσης και το αντίστροφο -Δηλαδή- μπορεί όλα τα άτομα που πέρασαν από την ζωή σας να είναι κομπλέ, αλλά δεν σημαίνει βέβαια ότι δε θα πέσεις και ποτέ σε άτομα που θα σε προδώσουν. Θέλω να πω ότι δεν πρέπει να τα ισοπεδώνουμε όλα.
 
  Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να ακούμε τα κουτσομπολιά, γιατί μπορεί όντως να ισχύουν, όμως αυτό δε σημαίνει ότι ο άνθρωπος μένει μια ζωή στα λάθη του, στα -στραβοπατήματά- του.
  πχ. Μπορεί να ακούσουμε από κάπου ότι αυτός που κάνετε παρέα πριν ένα χρόνο είχε κλέψει. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι επειδή έκανε αυτό το λάθος μία φορά, ότι το κάνει συνέχεια, και ότι σας πλησίασε με τέτοιο σκοπό, άρα θα πρέπει να μην συναναστρέφεστε μαζί του. Αυτό είναι λάθος. Αν εσάς δε σας έχει φέρει σε δύσκολη θέση ποτέ, δηλ. δεν σας έχει κλέψει μέχρι τώρα, ποιος ο λόγος να τον διώξετε; Ουδείς! Μην επιτρέπεται να σας μιλάνε για άλλους. Εσείς κάντε focus στο άτομο που αποτελεί την σχέση σας ή στα άτομα της παρέας σας και μην αφήνετε τίποτα να σας φοβίζει και να σας επηρεάζει.

  Αν σας φέρετε καλά, δεν υπάρχει λόγος να φοβάστε. Και μην επιτρέψετε ποτέ και σε κανέναν να μπει ανάμεσα, ούτε σε μία σχέση, ούτε σε μία φιλία!

Τυφλή ή συνετή εμπιστοσύνη;

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πολιτισμός, διαρκής υγεία ή ψυχική ευεξία χωρίς
την εμπιστοσύνη. Οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να αισθάνονται εμπιστοσύνη και να εμπιστεύονται. Η εμπιστοσύνη κατευνάζει το άγχος, βοηθάει απέναντι στην κατάθλιψη και καθιστά εφικτή την συνεχή επένδυση ενδιαφέροντος και ευχαρίστησης του ενός με τον άλλο. Oι πιο συνήθεις διαπροσωπικές, εμπορικές, ιατρικές και κοινωνικές αλληλεπιδράσεις θα ήταν αδύνατον να υπάρξουν χωρίς κάποιο βαθμό εμπιστοσύνης. Αντιθέτως, η δυσπιστία είναι γεμάτη άγχος και δυσαρέσκεια. Καμία μοναξιά δεν είναι πιο μοναχική από την δυσπιστία.

Η οικεία/άμεση προδοσία φυσικά, βλάπτει την ικανότητα να υπάρξει εμπιστοσύνη. Αυτό δεν θα ήταν τόσο τρομερό εάν οι αναστολές στην εμπιστοσύνη επηρέαζαν μόνο τις συντροφικές σχέσεις, καθώς θα δινόταν η ευκαιρία και ο χρόνος να το ξεπεράσει το άτομο προτού να επιχειρήσει να δημιουργήσει καινούργιες στενές σχέσεις. Αλλά η δυσκολία και αδυναμία στην ικανότητα να υπάρξει εμπιστοσύνη έχει έναν τρόπο να διαχέεται σε όλες τις σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με τα παιδιά.

 Η εμπιστοσύνη είναι μια ευρύτερη έννοια η οποία μπορεί να πάρει διαφορετικές μορφές καθώς αναπτύσσονται διαφορετικά είδη εμπιστοσύνης ανάλογα με την εκάστοτε σχέση.

Υπάρχει η τυφλή εμπιστοσύνη, η οποία τοποθετεί πίστη σε κάποιον, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη να επιδείξει ή να αποδείξει την αξιοπιστία του. Πρόκειται περισσότερο για μια απροθυμία του ατόμου να βιώσει την αγωνία, την αμφιβολία και την μοναχικότητα της δυσπιστίας από το να λάβει υπόψη του και να συνυπολογίσει τις καλύτερες ποιότητες του άλλου ατόμου.
Η εμπιστοσύνη με σύνεση, αξιολογεί την πιθανότητα προδοσίας, αναγνωρίζοντας ότι είμαστε όλοι ευάλωτα πλάσματα που μπορεί να προδώσουν σε κάποιες πιο αδύναμες στιγμές. Ρεαλιστικά, είναι πιθανό ότι οποιοσδήποτε από εμάς θα μπορούσε να προδόσει κάποιον που αγαπάει. Η τυφλή εμπιστοσύνη αρνείται αυτή την σκοτεινή πτυχή της ανθρώπινης φύσης. Η καχυποψία την μεγαλοποιεί και επικεντρώνεται στην απλή πιθανότητα της προδοσίας. Η συνετή εμπιστοσύνη είναι μια εκτίμηση ότι η πιθανότητα της προδοσίας είναι χαμηλή.
Στις στενές σχέσεις, η συνετή εμπιστοσύνη είναι μια αργή και σταδιακή διαδικασία. Πρέπει να είναι. Μια οποιαδήποτε ακριβή εκτίμηση της πιθανότητας μιας προδοσίας πρέπει να βασίζεται στην απόδειξη της αξιοπιστίας κατά την πάροδο του χρόνου και μάλιστα κάτω από συνθήκες πίεσης.
Η οικεία/άμεση προδοσία συμβαίνει συχνότερα όταν οι σύντροφοι παραβιάζουν τις βαθύτερες αξίες τους προκειμένου να αισθανθούν και να αποκτήσουν μια πρόσκαιρη αίσθηση ενδυνάμωσης. Ο τρόπος με τον οποίο οι πιθανοί σύντροφοι ενδυναμώνουν τον εαυτό τους όταν αισθάνονται αδύναμοι είναι ο πιο κατάλληλος τρόπος για να αξιολογήσει κανείς την πιθανότητα της προδοσίας. Γνωρίζοντας δεδομένα που αφορούν προηγούμενη συμπεριφορά τους σε μια οικεία σχέση βοηθάει φυσικά αλλά δεν αποτελεί και τον κανόνα και δεν είναι πάντοτε εφικτό.

Ο σύντροφος ο  οποίος θυμώνει, δείχνει μνησικακία ή αισθάνεται καταθλιπτικά όταν νιώθει ευάλωτος, είναι πιθανότερο να κλειστεί στον εαυτό του, να τιμωρήσει, να χειραγωγήσει (συναισθηματική κακοποίηση) ή να αναζητήσει κάποιου είδους πρόσκαιρης ενίσχυσης του Εγώ του μέσα από την εξαπάτηση ή την απιστία. Σε αντίθεση, ο εν δυνάμει σύντροφος ο οποίος ανταποκρίνεται στην προοπτική κάποιας αδυναμίας με το να προσπαθεί να βελτιώσει την κατάσταση, να την εκτιμήσει, να συνδεθεί ή να προστατεύσει τα πράγματα, είναι λιγότερο πιθανό να προδώσει.

Οι άνθρωποι έχουν μια φυσική τάση να εμπιστεύονται τους ανθρώπους για τους οποίους νοιάζονται αλλά αυτό είναι μια αργή και σταδιακή διαδικασία. Όσο πιο αργά επιστρέψει και σταθεροποιηθεί η εμπιστοσύνη σε μια σχέση, τόσο το καλύτερο, καθώς η εμπιστοσύνη που εγκαθιδρύεται σιγά σιγά ενδέχεται να έχει πιο στέρεα και ανθεκτικά θεμέλια. Χρειάζεται όμως υπομονή του ατόμου προς τον εαυτό του. Δεν είναι ότι χάνεται η φυσική του τάση να αισθανθεί εμπιστοσύνη, είναι ότι έχει αποδυναμωθεί. Τα τρία από τα τέσσερα θετικά συναισθήματα που συνδέονται με την προσκόλληση  που είναι το ενδιαφέρον, η συμπόνια και η αγάπη είναι άνευ όρων στις υγειής σχέσεις. Το τέταρτο που είναι  η εμπιστοσύνη, πρέπει να κερδηθεί.

Πηγή: psychologynow.gr